Η συνεχής επίπεδη πρέσα επιτυγχάνει συνεχή παραγωγή φύλλων μέσω μιας δυναμικής διαδικασίας θερμής συμπίεσης. Η διαδικασία περιλαμβάνει:

Τροφοδοσία και προπρεσάρισμα: Η πλακόστρωτη πλάκα εισέρχεται στην είσοδο της πρέσας μέσω ενός μεταφορικού ιμάντα και το τμήμα προπίεσης εξάγει τον αέρα και τον διαμορφώνει προκαταρκτικά μέσω μηχανικών ή υδραυλικών συσκευών.

Τμηματοποιημένη θερμή πίεση: Η πλάκα εισέρχεται στη ζώνη υψηλής πίεσης, στη ζώνη χαμηλής πίεσης και στη ζώνη δευτερεύουσας πίεσης με τη σειρά της. Η ζώνη υψηλής πίεσης (θερμοκρασία 210–225℃, πίεση 1,5–4,5 N/mm²) κλείνει γρήγορα την πλάκα και ξεκινά τη σκλήρυνση της κόλλας. η ζώνη χαμηλής πίεσης (θερμοκρασία 210–215℃, πίεση 1,0–3,2 N/mm²) διατηρεί την πλαστικοποίηση. η δευτερεύουσα ζώνη συμπίεσης (θερμοκρασία 190–195℃, πίεση 0,8–2,5 N/mm²) ελέγχει το τελικό πάχος και απελευθερώνει την καταπόνηση.

Ψύξη και εκκένωση σανίδας: Το πιεσμένο φύλλο ψύχεται και διαμορφώνεται στο τμήμα ψύξης και κόβεται από το αυτόματο σύστημα κοπής.

Ο σχεδιασμός της συνεχούς επίπεδης πρέσας εστιάζει στην υψηλή απόδοση και τον αυτοματισμό. Η κύρια δομή περιλαμβάνει:

Σύστημα θερμής πίεσης

(1) Σχεδιασμός περιστρεφόμενου κυλίνδρου: Ορισμένος εξοπλισμός χρησιμοποιεί άνω και κάτω διπλούς περιστρεφόμενους κυλίνδρους (όπως το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Hubei Ningfeng) και η επιφάνεια του κυλίνδρου είναι εξοπλισμένη με ένα ηλεκτρικό θερμαντικό μπλοκ σχήματος δακτυλίου, το οποίο κινείται από έναν σερβοκινητήρα για να περιστρέφεται μεταξύ τους και να εφαρμόζει ομοιόμορφα θερμή πίεση.

(2) Δομή τροχού λούνα παρκ: όπως το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας Henan Jianuowei, ο άξονας κύλισης κινεί 6 θερμές πρέσες για να περιστρέφονται σε έναν κύκλο και τα κυρτά και κοίλα καλούπια χρησιμοποιούνται για την επίτευξη συνεχούς πίεσης χωρίς διακοπή για αλλαγή υλικών.

Συστήματα θέρμανσης και ελέγχου

(1) Ηλεκτρική θερμάστρα ή θέρμανση με θερμικό πετρέλαιο, σε συνδυασμό με υπέρυθρη παρακολούθηση της κατάστασης της πλάκας, για τη διασφάλιση της ομοιομορφίας της θερμοκρασίας.

(2) Siemens S71500PLC ή υδραυλικό σύστημα για την επίτευξη ακριβούς ρύθμισης της πίεσης και της ταχύτητας και την υποστήριξη online ανίχνευσης και διόρθωσης πάχους.

(3) Αυτοματοποιημένες βοηθητικές συσκευές: όπως μηχανισμός αυτόματης ώθησης (εκκένωση ηλεκτρικής πλάκας ώθησης μετά από στέγνωμα ζεστού αέρα), σύστημα συγχρονισμού μεταφορικής ταινίας κ.λπ., για τη μείωση της χειροκίνητης παρέμβασης.

Έλεγχος θερμοκρασίας: Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ της επιφάνειας και του στρώματος πυρήνα πρέπει να αντιμετωπίζεται αυστηρά. Η θερμοκρασία στην περιοχή υψηλής πίεσης είναι 220-230°C και η δευτερεύουσα περιοχή πίεσης μειώνεται στους 190-195°C για να αποφευχθεί η υπερβολική σκλήρυνση της επιφάνειας.

Έλεγχος περιεκτικότητας σε υγρασία: Η περιεκτικότητα σε υγρασία των επιφανειακών ροκανιδιών είναι 10,5-11,5%, και η περιεκτικότητα σε υγρασία του στρώματος πυρήνα είναι 5,5-6,0%, εξισορροπώντας την εκπομπή ατμού και το αποτέλεσμα κόλλησης.

Καμπύλη πίεσης: Η αρχική πίεση στην περιοχή υψηλής πίεσης είναι 3,0N/mm², η οποία σταδιακά μειώνεται σε 1,25N/mm⊃2. στην περιοχή δευτερεύουσας πίεσης για μείωση της εσωτερικής καταπόνησης της σανίδας.

  （ 1） Προωθήστε τη σκλήρυνση της κόλλας: Βεβαιωθείτε ότι οι κόλλες όπως η ρητίνη ουρίας-φορμαλδεΰδης (UF), φαινόλης-φορμαλδεΰδης (PF) ή μελαμίνης-ουρίας-φορμαλδεΰδης (MUF) σκληρύνουν πλήρως εντός του καθορισμένου χρόνου για να επιτευχθεί η βέλτιστη αντοχή συγκόλλησης.

  （ 2） Πλαστικοποίηση ινών ξύλου: Η θερμότητα και η πίεση μαλακώνουν και πλαστικοποιούν τις ίνες ξύλου, επιτρέποντας τη σφιχτή σύμπλεξη και τη συμπίεση για να σχηματίσουν μια ομοιόμορφη δομή χαλιού.

  （ 3） Έλεγχος της μετανάστευσης και της εξάτμισης υγρασίας: Διαχειριστείτε τον ρυθμό εξάτμισης υγρασίας και απομάκρυνσης ατμού από το στρώμα για να αποτρέψετε τη δημιουργία φυσαλίδων, την αποκόλληση ή την τοπική υπερθέρμανση.

  （ 4） Επίτευξη προκαθορισμένου προφίλ θερμοκρασίας: Καθορίστε ακριβείς κλίσεις θερμοκρασίας κατά μήκος της κατεύθυνσης διαδρομής (μήκος) και του πάχους του χαλιού για να ταιριάζει με την κινητική σκλήρυνσης της κόλλας και τη μετανάστευση υγρασίας.

  （ 5） Εξασφαλίστε ομοιομορφία θερμοκρασίας: Διατηρήστε εξαιρετικά ομοιόμορφη κατανομή θερμοκρασίας σε όλο το πλάτος της πρέσας (εγκάρσια) και στο μήκος (διαμήκη) για να αποφύγετε τοπικά ελαττώματα (π.χ. προωρίμανση, υποπολυμερισμό, διακυμάνσεις πυκνότητας, παραμόρφωση).

  （ 6） Βελτιστοποιήστε την απόδοση και την κατανάλωση ενέργειας: Ελαχιστοποιήστε το χρόνο πίεσης και μεγιστοποιήστε τη χρήση της θερμικής ενέργειας διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την ποιότητα.

Η πρέσα χωρίζεται σε πολλαπλές ανεξάρτητα ελεγχόμενες ζώνες θερμοκρασίας (συνήθως 6–20+), ευθυγραμμισμένες κατά μήκος της κατεύθυνσης διαδρομής της πλακέτας (infeed to outfeed).

 Κάθε ζώνη έχει τις δικές της πλάκες, κανάλια μέσου θέρμανσης/ψύξης, αισθητήρες θερμοκρασίας (θερμοστοιχεία ή RTD) και αποκλειστικό βρόχο ελέγχου (συνήθως βασίζεται σε PID).

 Αιτιολογία: Η φυσική κατάσταση του χαλιού (θερμοκρασία, υγρασία, επίπεδο σκλήρυνσης) αλλάζει δυναμικά. Απαιτείται γρήγορη θέρμανση στην τροφοδοσία, σταθερή θερμοκρασία σκλήρυνσης στη μέση και ψύξη στην έξοδο. Η ζώνη επιτρέπει την ακριβή προσαρμογή.

Τυπικό εύρος: Οι σύγχρονες πρέσες έχουν 12 έως 30+ ζώνες. Βασικοί συντελεστές:

      Συνολικό μήκος πρέσας: Πιο χοντρές σανίδες/υψηλότερης ποιότητας απαιτούν μεγαλύτερες πρέσες και περισσότερες ζώνες. 

Πχ:

    Λεπτή πρέσα σανίδας (~20m): 12-16 ζώνες.

    Πρέσσα σανίδας μεσαίου πάχους (30-40μ): 20-25 ζώνες.

    Χοντρό χαρτόνι/Πρέσσα ειδικού (40m+): 30+ ζώνες.

      Απαιτήσεις ακρίβειας ελέγχου: Ο λεπτότερος έλεγχος χρειάζεται περισσότερες, μικρότερες ζώνες.

1. Φυσική βάση: Οι ζώνες αντιστοιχούν σε ανεξάρτητες, αρθρωτές μονάδες πλάκας με ειδικά κανάλια ροής, θύρες και βαλβίδες.

2. Καθοριστικοί παράγοντες ποσότητας: Καθορίζονται με βάση το μήκος της πρέσας, το πάχος της σανίδας στόχου και τις ανάγκες ακρίβειας διεργασίας (συνήθως 12-30+ ζώνες).

3. Λειτουργική λογική:

      Εμπρός (λίγες ζώνες): Υψηλότερη θερμοκρασία, γρήγορη θέρμανση, σχηματισμός 'δέρματος'.

      Μέση (Περισσότερες ζώνες): Σταθερή υψηλή θερμοκρασία, κύρια σκλήρυνση, ποιότητα πυρήνα.

      Πίσω (λίγες ζώνες): Σταδιακή ψύξη/ρύθμιση, σταθεροποίηση, αποφυγή υπερβολικής ωρίμανσης.

4. Προηγμένη αντιστάθμιση: Η υποζώνη κατά πλάτος (π.χ. L/C/R) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την τελική εγκάρσια ομοιομορφία.

Αυτός ο αρθρωτός φυσικός σχεδιασμός, καθοδηγούμενος από τη λειτουργικότητα της διαδικασίας, επιτρέπει στο συνεχές επίπεδο πάτημα να 'χαρτογραφεί' με ακρίβεια το απαιτούμενο δυναμικό προφίλ θερμοκρασίας κατά μήκος της διαδρομής της σανίδας – το απαραίτητο τεχνολογικό θεμέλιο για υψηλής ποιότητας, σταθερή παραγωγή μοριοσανίδων.